Yargıtay kirayı elden ödedim sözünü ve şahitleri kabul etmedi
Birçok ev sahibi, kiradan kaynaklı gelir vergisine muhatap olmamak için kiranın bir kısmını veya tamamını elden ödeme almak istiyor. Son yıllarda kiracı ve ev sahibi arasında doğan anlaşmazlıklarda bu "elden ödeme"ler konu edilerek davalar açılıyor. Ev sahipleri zaman zaman kira bedelini almadıklarını, kiracılar ise bu bedelleri ev sahibinin talebiyle elden ödediklerini söylüyorlar.
Yargıtay yeni kararında, elden ödeme yapmanın kesin delil gerektirdiğini, şahit getirmenin kesin delil olmadığı için elden ödemeyi ispat edemeyeceğini belirterek mahkeme kararını bozdu.
Eylül 2022'de kira kontratı yapan taraflar, kontrata ödemelerin banka yoluyla yapacağını yazdılar; ancak kiracının iddiasına göre ev sahibi daha sonra ödemeleri elden istedi ve kiracı da bu isteğe uyarak elden ödeme yaptı. Daha sonra ev sahibinin kirayı almaya gelmemesi üzerine kiranın nerede ödeneceğinin tespitini istediğini ancak buna karşın hakkında kira bedelini ödemediğine dair icra takibinin başlatıldığını belirterek borçlu olmadığının tespiti istedi.
Bu sırada icra nedeniyle tekrar ödeme yaptığı için dava "icra baskısı altında yapılan ödeme" nedeniyle istirdat (geri isteme) davasına dönüştü.
Eskişehir 2. Sulh Hukuk Mahkemesi, kiracının tanıklarını dinleyerek elden ödeme yapıldığına ve tekrar tahsil edilen tutarların ev sahibi tarafından kiracıya faiziyle geri ödenmesine hükmetti.
Ancak Adalet Bakanlığı bu karara razı olmadı ve konuyu Yargıtay'a taşıdı. Bakanlık, gerekçe olarak yıllık kira tutarının senetle ispat sınırını aştığını belirterek, kira borcunun ödendiğinin kesin delillerle kanıtlanması gerektiğini gösterdi.
Ayrıca yazılı kira sözleşmesinin mevcut olduğu hallerde senede karşı tanıkla ispat yasağının devreye girmesi gerektiği için mahkeme kararının bu kurala uymadığına dikkat çekti.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, bu kuralı dikkate alarak kiracının elden ödemelerini tanık yoluyla değil, banka dekontu, makbuz veya yazılı bir belge gibi kesin delillerle ispat etmek zorunda olduğuna hükmederek mahkeme kararını kanun yararına bozdu. Karar 10 Şubat 2026 tarihli resmi gazetede yayımlandı.
İlk derece mahkemesinin verdiği karar kesin olduğu için Yargıtay'ın bozma kararı taraflar açısından hukuki durumu değiştirmiyor. Kiracı her ne kadar Yargıtay tarafından haksız bulunmuş olsa da, tekrardan ödeme yapmayacak; ancak bu karar emsal niteliği taşıyor.
